Het Egyptische regime wist lang de schijn op te houden. Met succes presenteerde Hosni Mubarak zich als een gematigd leider en een betrouwbare bondgenoot van het westen in het onrustige Midden-Oosten. Het land zat economisch in de lift en het volk zou daar spoedig de vruchten van plukken. Toch kwamen de Egyptenaren in januari 2011 massaal in opstand tegen de president die al dertig jaar aan de macht was. Alexander Weissink, die correspondent was in Egypte voor NRC Handelsblad en Het Financiele Dagblad en recentelijk nog vanuit Cairo verslag deed van de protesten in het land, beschrijft vanuit zijn eigen waarneming de opmaat naar de revolutie en de ontknoping daarvan. Niet zonder ironie schrijft hij over Mubarak, over de dubbelhartige houding van het volk en over een land dat gekenmerkt wordt door onderontwikkeling, overbevolking, wanbeleid, repressie, ontevredenheid en een groeiende populariteit van fundamentalistische stromingen. Egypte - habibies, helden en huichelaars, (mei 2011)
Het is jammer dat Weissink vooral schrijft over de onderdrukking en de martelingen die in Egypte plaatsvinden en vrijwel nergens de mensen aan het woord laat die met zoveel positivisme de revolutie teweeg brachten. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het voor hem slechts een goede gelegenheid was om de artikelen die hij nog had te bundelen en als boek te verkopen. Als u over Egypte wilt lezen om de ontwikkelingen die gaande zijn te begrijpen, dan kunt u beter het boek van Osman 'Een geschiedenis van Nasser tot na Mubarak' lezen.
Nasja Berg van Stanley & Livingstone
documentaire, reportage, media, journalistiek
nieuwsbrief of weblog